Wp/grc/Δελφικοὶ Ὕμνοι
Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.
Τοῦτο τὸ λῆμμα ἀνατεθεώρηται..jpg)
Οἱ Δελφικοὶ ὕμνοι δύο εἰσὶ μέλη ἀρχαῖα τῶν ἐξ Ἑλλάδος σῳζομένων, ἀμφότεροι εἰς Ἀπόλλωνα πεποιημένοι. Ὧν σπαράγματα πολλὰ σῴζεται, καὶ ἐν τοῖς πρώτοις παραδείγμασι τῆς Ἑλληνικῆς μουσικῆς σημειώσεως λογίζονται, ὧν καὶ τὰ τῶν ποιητῶν ὀνόματα γέγραπται.
Εὕρεσις καὶ Ἱστορικὸν Πλαίσιον
[edit | edit source]Ἔτει 1893 κατὰ τοὺς νῦν λογισμούς, ἀρχαιολόγοι Γαλλικοὶ ἐκ τοῦ νοτίου τοίχου τοῦ ἐν Δελφοῖς θησαυροῦ τῶν Ἀθηναίων ἀνέσκαψαν τὰς στήλας, ἐφ’ αἷς οἱ ὕμνοι γεγραμμένοι εἰσίν. Δοκεῖ δὲ ἡ σύνθεσις αὐτῶν ἐπὶ τῇ Πυθαΐδι γεγονέναι, πομπῇ Ἀθηναίων ἱερᾷ ἐς Δελφοὺς ἰούσῃ καὶ μνημονευούσῃ τῆς Ἀπόλλωνος πορείας ἐκ Δήλου δι’ Ἀθηνῶν.
Ποιηταί καὶ Χρονολόγησις
[edit | edit source]Ὁ πρῶτος ὕμνος ἀποδίδοται Ἀθηναίῳ Ἀθηναίου, περὶ τὸ ἔτος 138 π.Χ.· νεώτεραι δ’ ἐξετάσεις εἰκάζουσιν ἀμφότερα τὰ μέλη γενέσθαι περὶ τὸ ἔτος 128 π.Χ. Ὁ δὲ δεύτερος ὕμνος φέρει τὸ τοῦ ποιητοῦ ὄνομα, Λιμηνίου Θοίνου, Ἀθηναίου κιθαριστοῦ, καὶ ἀσφαλῶς περὶ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τίθεται.
Σημείωσις καὶ Διάρθρωσις
[edit | edit source]Ἀμφότεροι μονοφωνικοί εἰσιν, ἐξ ἑνὸς μόνον μέλους συντεθέντες, ἀλλ’ ἐν τῇ σημειώσει διαφέρουσιν. Ὁ μὲν πρῶτος τῇ τῶν φθόγγων σημειώσει χρῆται, Ἰωνικοῖς γράμμασι τὰ ὕψη δηλοῦσιν, ὁ δὲ δεύτερος ἀρχαίοις συμβόλοις τῇ ὀργανικῇ μουσικῇ προσήκουσιν κεχρῆται. Ἡ διαφορὰ τῆς σημειώσεως δηλοῖ τὴν ἕξιν τῶν ποιητῶν, Ἀθηναίου μὲν ὡς ἀοιδοῦ, Λιμηνίου δὲ ὡς κιθαριστοῦ.
Σύνθεσις καὶ Περιεχόμενον
[edit | edit source]Ὁ πρῶτος ὕμνος εἰς δύο μέρη διήρηται· παιὰν τρίστιχος, εἶτα ὑπόρχημα—ᾠδὴ μετὰ χοροῦ καὶ ὀρχήσεως—ὧν τὰ πλεῖστα ἀπόλωλε. Ὁ δὲ δεύτερος ὕμνος δέκα μέρη ἔχει· παιὰν ἐξ ἐννέα μερῶν, εἶτα πρόσοδιον, ἴσως ἐν μέτρῳ Αἰολικῷ, πᾶν μὲν διασωθέν, ἀλλὰ κατὰ τόπους διεφθαρμένον.
Παρακαταθήκη καὶ Νεωτέρα Δεξίωσις
[edit | edit source]Οἱ ὕμνοι οὗτοι σπάνιον σαφές τε παράδειγμα τῆς παλαιᾶς μουσικῆς καὶ τῶν ἱερῶν ἐθῶν παρέχουσιν. Μουσικοὶ δὲ πολλοὶ ἀνέπλασάν τε καὶ ἐπεδείξαντο αὐτούς, χρώμενοι ὀργάνοις τοῦ χρόνου ἐκείνου καὶ ἁρμονίᾳ παλαιᾷ. Ὁ μὲν πρῶτος ὕμνος ἐξεδόθη ἔτει 1894, ἑνὸς ἔτους μετὰ τὴν εὕρεσιν διαγενομένου, ἐν τοῖς νεωτέροις Ὀλυμπιακοῖς ἀγῶσιν.