Wp/grc/Δίκη τοῦ Ἰησοῦ ἐπὶ τοῦ Συνεδρίου

Ἡ δίκη ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀνάκρισιν καὶ κρίσιν τοῦ Ἰησοῦ ὑπὸ τῶν Ἰουδαϊκῶν θρησκευτικῶν ἀρχῶν μετὰ τὴν σύλληψιν αὐτοῦ. Ἀποτελεῖ κρίσιμον μέρος τῶν διηγήσεων τῶν Παθῶν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις καὶ προηγεῖται τῆς ἐμφανίσεως αὐτοῦ ἐνώπιον Ποντίου Πιλάτου. Καίπερ αἱ ἱστορικαὶ λεπτομέρειαι ἀμφισβητοῦνται, ἡ δίκη παρίσταται ὡς στιγμὴ ἐντόνου συγκρούσεως μεταξὺ τοῦ Ἰησοῦ καὶ τῆς Ἰουδαϊκῆς ἡγεσίας, μάλιστα δὲ τοῦ ἀρχιερατικοῦ γένους.
Σύλληψις καὶ Ἀρχικὴ Ἀνάκρισις
[edit | edit source]Ὁ Ἰησοῦς συνελήφθη νυκτὸς ἐν τῷ κήπῳ Γεθσημανῆ, προδοθεὶς ὑπὸ Ἰούδα τοῦ Ἰσκαριώτου, καὶ ἤχθη εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἄννα ἢ τοῦ Καϊάφα (ἢ καὶ ἀμφοτέρων διαδοχικῶς). Αἱ ἀρχαὶ ἐζήτουν μαρτυρίας ἵνα θεμελιώσωσιν κατηγορίαν θανάτου, ἀλλὰ οἱ μάρτυρες ἐμαρτύρουν ἀσύμφωνα. Ὅμως δέ, ὁ ἀρχιερεὺς ἠρώτησεν τὸν Ἰησοῦν εὐθέως περὶ τῆς ταυτότητος αὐτοῦ.
Κατηγορίαι Βλασφημίας
[edit | edit source]Ὅτε ὁ Ἰησοῦς ὡμολόγησεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀνεφέρθη εἰς τὸν «Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου» ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν, ὁ ἀρχιερεὺς διέρρηξεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ὀργῇ· ἐλογίσθη δὲ ἡ βλασφημία ἱκανὴ πρὸς καταδίκην. Ἐπεὶ δὲ τὸ Συνέδριον ἐστερεῖτο τῆς ἐξουσίας τοῦ θανατοῦν, ἔδει μεταβιβάσαι τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν Ῥωμαϊκὴν ἀρχήν.
Μεταβίβασις εἰς Ῥωμαϊκὴν Δικαιοδοσίαν
[edit | edit source]Ἵνα ἐξασφαλίσωσι τὴν ῥωμαϊκὴν συναίνεσιν, οἱ θρησκευτικοὶ ἄρχοντες μετεσχημάτισαν τὴν κατηγορίαν εἰς πολιτικήν, παραστήσαντες τὸν Ἰησοῦν ὡς ἀπειλὴν κατὰ τῆς Ῥωμαϊκῆς ἀρχῆς: ἔλεγόν τε ὅτι ἐκάλεσεν ἑαυτὸν βασιλέα καὶ ἐκώλυε φόρους διδόναι. Ὁ Πιλάτος, ἀνακρίνας, πρῶτον μὲν οὐδὲν εὗρεν αἴτιον θανάτου, ὕστερον δὲ ὑπεχώρησε τῷ φόβῳ ταραχῆς κατὰ τὸ Πάσχα καὶ παρέδωκεν αὐτὸν εἰς σταύρωσιν.
Νομικὰ καὶ Ἱστορικὰ Ζητήματα
[edit | edit source]Ἡ ἱστορικότης τῆς διαδικασίας ἐπὶ τοῦ Συνεδρίου παραμένει ἀντιλεγόμενη· ἔνιοι μὲν ἡγοῦνται τὰς εὐαγγελικὰς διηγήσεις θεολογικῶν μᾶλλον ἢ νομικῶν στοχασμῶν εἶναι ἀποτέλεσμα, ἄλλοι δὲ προτείνουν μικρὰν ἀνεπίσημον ἀνάκρισιν γεγονέναι ἄνευ πλήρους συμμετοχῆς ὅλου τοῦ Συνεδρίου. Ὁ προσδιορισμὸς τῆς εὐθύνης καὶ ἡ ἀπεικόνισις τῶν Ἰουδαϊκῶν ἀρχῶν ἐγέννησαν ὕστερον πλῆθος θεολογικῶν καὶ διαθρησκειακῶν διαλόγων.
Θρησκευτικὴ καὶ Διηγηματικὴ Σημασία
[edit | edit source]Ἡ δίκη χρησιμεύει ὡς θεολογικὴ καμπή — ἀπόρριψις μὲν ὑπὸ τοῦ θρησκευτικοῦ κατεστημένου, μετάβασις δὲ τοῦ Ἰησοῦ ἐκ διδασκάλου εἰς πάσχοντα δοῦλον καὶ θυσιαζόμενον ἀμνόν. Λογίζεται ἐκπλήρωσις προφητείας καὶ μέρος τοῦ θείου σχεδίου τῆς ἀπολυτρώσεως. Αἱ δὲ σύγχρονοι ἑρμηνεῖαι προτρέπουσιν εἰς προσοχήν, ἵνα μὴ γένηται κακή χρῆσις τῶν κειμένων ἔξω τοῦ ἱστορικοῦ αὐτῶν πλαισίου.