Wp/grc/Βασιλεία τῆς Ἰούδα

 Τοῦτο τὸ λῆμμα ἐγράφη ἐν τῇ Κοινῇ διαλέκτῳ.

Ἡ Βασιλεία τῆς Ἰούδα (*יְהוּדָה*), ἥτις ἦν Ἰσραηλιτικὸν κράτος ἐν τῇ Νοτίῳ Λεβάντῳ κατὰ τὴν Ἐποχὴν τοῦ Σιδήρου, ἱδρύθη περὶ τὸ 930 π.Χ. Ἐκεντροῦτο ἐν τοῖς ὄρεσι πρὸς δυσμὰς τῆς Νεκρᾶς Θαλάσσης, μετὰ τῆς πρωτευούσης αὐτῆς οὔσης τὰ Ἱεροσόλυμα. Ἡ Βίβλος τῶν Ἑβραίων ἀποφαίνεται ὅτι ἡ Ἰούδα ἦν ἕν τῶν δύο κληρονόμων κρατῶν τῆς Ἡνωμένης Βασιλείας τοῦ Ἰσραήλ, μετὰ τὴν διχοτόμησιν τῆς μοναρχίας μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Σολομῶντος. Ἐκυβερνᾶτο ὑπὸ τῆς Δαυϊδικῆς γενεᾶς ἐπὶ τέσσαρας αἰῶνας.

Ἡ ὕπαρξις τῆς Ἰούδα ἐν τῷ 9ῳ αἰῶνι π.Χ. ἐπιβεβαιοῦται ἀρχαιολογικῶς, ὡς δεικνύεται ὑπὸ τῆς Στήλης τοῦ Τελ Δάν. Ἡ Βασιλεία, ἐκ τῆς ὁποίας ὠνομάσθησαν οἱ Ἰουδαῖοι, κατεστράφη τελικῶς ὑπὸ τῆς Νεοβαβυλωνιακῆς Αὐτοκρατορίας ἐν τῷ 587 π.Χ., ὅτε ἡ πόλις τῶν Ἱεροσολύμων ἐπεπολιορκήθη καὶ κατεστράφη.

Γεωγραφία καὶ Ἀρχαιολογικὴ Συζήτησις

Ἡ Βασιλεία τῆς Ἰούδα ἦν τοποθετημένη ἐν τοῖς ὄρεσι τῆς Ἰουδαίας, ἐκτεινομένη ἀπὸ τῶν Ἱεροσολύμων πρὸς Ἕβρων καὶ εἰς τὴν ἔρημον Νέγεβ. Τὰ σύνορα αὐτῆς ἐπὶ καιροὺς εὐημερίας ἐξετείνοντο πρὸς νότον ἕως τῆς Βηρσαβεὲ καὶ πιθανῶς ἕως τοῦ Κόλπου τῆς Αἰλάτ.

Ἡ ἀρχαιολογικὴ καταγραφὴ ἦν θέμα σφοδρᾶς διαμάχης μεταξὺ τῶν λογίων περὶ τὴν χρονολόγησιν καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων κατὰ τὸν 10ον καὶ 9ον αἰῶνα π.Χ. Οἱ μέν τινες ὑπεστήριξαν ὅτι τὰ Ἱεροσόλυμα ἦσαν μικρὸν χωρίον μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 8ου αἰῶνος π.Χ., ἐνῶ οἱ δὲ ἄλλοι ἐπιχειροῦσιν ὅτι εὑρήματα ὡς ἡ κλίμαξ λίθων καὶ ἄλλα διοικητικὰ κτίρια ἐν τῇ Πόλει τοῦ Δαβὶδ δεικνύουσιν ἤδη ἐν τῷ 10ῳ αἰῶνι π.Χ. τὴν ὕπαρξιν κέντρου διοικητικοῦ ἱκανοῦ πρὸς τὸ στηρίζειν βασιλείαν. Ὥσπερ εἶχε τὸ κράτος, ἐν τοῖς 8οις καὶ 7οις αἰῶσιν π.Χ. ἡ Ἰούδα ἦν εὐημεροῦσα βασιλεία, ὑποστηριζομένη ὑπὸ τῆς ἀναπτύξεως γραμματισμοῦ καὶ τῆς παραγωγῆς οἴνου.

Σχέσεις πρὸς τὸν Ἰσραὴλ καὶ Συγκρούσεις

Μετὰ τὴν διχοτόμησιν τῆς Ἡνωμένης Μοναρχίας, ἡ Βασιλεία τῆς Ἰούδα ἔζησεν ἐν ἀσυστάτῳ συνυπάρξει μετὰ τῆς βορείου Βασιλείας τοῦ Ἰσραήλ. Ἐπὶ ἑξήκοντα ἔτη, οἱ βασιλεῖς τῆς Ἰούδα ἐπεχείρησαν πρὸς τὸ ἀποκαταστήσαι τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν ἐπὶ τοῦ Ἰσραήλ, ὡς ἐποίησεν ὁ Ἀβιὰ ἐπὶ τοῦ Ἱεροβοάμ. Οἱ πρῶτοι βασιλεῖς τῆς Ἰούδα, ὡς ὁ Ῥοβοὰμ, ἔκτισαν ὀχυρώματα πρὸς τὸ προστατεύειν τὸ κράτος.

== Ἡ Ἰούδα ἦν ἐν συνεχείᾳ == ἐγκλωβισμένη ἐν τῇ συγκρούσει τῶν μεγάλων δυνάμεων. Ἐν τῷ 10ῳ αἰῶνι π.Χ., ἐγένετο ὑποτελὲς κράτος τῆς Αἰγύπτου ὑπὸ τοῦ Φαραὼ Σισάκ. Ἀργότερον, ἐν τῷ 8ῳ αἰῶνι π.Χ., ὑπὸ τοῦ Βασιλέως Ἐζεκία, ἡ Ἰούδα ἀντέστη κατὰ τῆς Νεοασσυριακῆς Αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ τελικῶς ἀναγκάσθη πρὸς τὸ ὑποταχθῆναι ὡς ὑποτελὲς κράτος.

Θρησκεία καὶ ἡ Δευτέρα Πτῶσις

Ἡ Βίβλος τῶν Ἑβραίων διακηρύττει ὅτι τὸ κεντρικὸν θρησκευτικὸν θέμα τῆς Ἰούδα ἦν ἡ πίστις τῶν βασιλέων αὐτῆς πρὸς τὸν Γιαχβέ, τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἡ καταπολέμησις τῆς εἰδωλολατρίας. Ὁ Βασιλεὺς Ἰωσίας (640–609 π.Χ.) ἐδοκιμάσθη πρὸς τὸ ἐπαναφέρειν τὴν λατρείαν τοῦ Γιαχβὲ μόνου, ἀλλ᾽ οἱ κόποι αὐτοῦ ἐθεωρήθησαν ὡς ὄψιμοι πρὸς τὸ ἀποτρέψαι τὴν θείαν ὀργήν.

Ἡ Ἰούδα εὑρέθη ἐν τῷ μέσῳ τῆς διαμάχης μεταξὺ τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς ἀναδυομένης Νεοβαβυλωνιακῆς Αὐτοκρατορίας κατὰ τὸ τέλος τοῦ 7ου αἰῶνος π.Χ. Μετὰ τὰς ἀποτυχημένας ἐξεγέρσεις κατὰ τῆς Βαβυλωνιακῆς ἀρχῆς, ὁ Ναβουχοδονόσορ Β΄ ἐπολιόρκησεν τὰ Ἱεροσόλυμα. Ἡ πόλις κατεστράφη ἐν τῷ 587 π.Χ., ὁ ναὸς ἐπυρπολήθη, καὶ ὁ λαὸς τῆς Ἰούδα ὡδηγήθη εἰς τὴν ἐξορίαν ἐν τῇ Βαβυλωνίᾳ.

Μετὰ τὴν Καταστροφὴν

Μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς Βαβυλῶνος εἰς τὴν Ἀχαιμενιδικὴν Αὐτοκρατορίαν, ὁ βασιλεὺς Κῦρος ὁ Μέγας ἐπέτρεψεν τοῖς ἐξορίστοις Ἰουδαίοις πρὸς τὸ ἐπιστρέφειν εἰς τὴν πατρίδα καὶ πρὸς τὸ ἀνοικοδομεῖν τὸν Ναόν. Ἡ περιοχὴ ἀνεγνωρίσθη ὡς ἡ Περσικὴ ἐπαρχία Ἰεούδ (Yehud). Ἡ πλήρης πολιτικὴ ἀνεξαρτησία τῶν Ἰουδαίων ἀπεκατεστάθη μόνον τετρακόσια ἔτη ἀργότερον, μετὰ τὴν Μακκαβαϊκὴν Ἐπανάστασιν ἐν τῷ 2ῳ αἰῶνι π.Χ., διὰ τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἀσμοναϊκῆς Βασιλείας.