Wb/gom/“बेघर भोंवडे” स्वरूपांत लांब आंतरखंडीय प्रवासांत रात रावप/मुळ बेघर लोकांच्या सांगातांत

मुळ घरबसल्या लोकांच्या कंपनींनी आनी कम्युनांत रातचो रावप ही रातचो विसव (आनी केन्ना केन्नाय अल्पकाळ रावपाची सुवात) मेळोवपाची पद्दत बेघर पर्यटनाच्या समर्थकांनी चलयल्या.

हाची गरज कित्याक?

हॉटेलांत रावपाची सुवात ह्या पयल्या नदरेन विचित्र पर्यायाक जायतीं कारणां आसूं येतात:

मुळ देशाच्या फुडल्या शारांत पावप दिसाच्या उसरां वेळा कडेन जुळटालें, जेन्ना हेर पर्याय आतां मेळना.
घरबसल्या लोकांच्या सांगातांत रात सारपी प्रवाशाक रस्त्यार गुन्यांवकारांक लक्षांत येवंक शकना, जांकां रातच्या वेळार चड सक्रीय जातात; पूण रस्त्यार एकटोच न्हिदिल्लो परकी मनीस गुन्यांवकारांचें गरजे भायर लक्ष दिवपाचो विशय जातलो.
रस्त्यार आनी रेल्वे स्टेशनां वयल्यान रावपी लोक नव्यान येवपी मनशाक थळाव्या त्रासाच्या परंपरेचो सिध्दांत समजून घेवपाक मदत करूंक शकतात, देखीक, मोलादीक दिसपी वस्तूंची लोभ करपाक शकता अशा ल्हान ल्हान चोरांकडल्यान स्वताची राखण कशी करची, आदी.
घरबसल्या कम्युनांत रावल्यार प्रवाशाक मूळ समाजांतल्या सकयल्या वर्गांतल्या लोकांचो स्वताचो अणभव घेवपाची संद मेळटा.
केन्ना केन्नाय बेघर लोकांच्या हातांत योग्य इमारत (अवशेष वा अपूर्ण इमारत) आसता, जंय बेघर पर्यटन पद्दतीचो समर्थक कांय काळ रावूंक शकता (खाला चड वाचात, “व्यावहारीक उदाहरण” विभागांत).

“झोपडपट्टी पर्यटन” कडेन पद्दतीची तुळा

सुमार २०० वर्सां आदीं सुरू जाल्ली "झोपडपट्टी पर्यटन" ही संकल्पना एकुणिसाव्या शेंकड्यांत व्हड प्रमाणांत पातळ्ळ्या. ट्रॅव्हल एजन्सीनी आयोजीत केल्ल्या भोंवडेंतल्यान गिरेस्त लोकांक समाजांतल्या सकयल्या वर्गांतल्या लोकांच्या रावपाच्या सुवातींनी भेट दिवपाची संद मेळटा. बेघर पर्यटन, ताचीं तत्वां आनी बुन्याद झोपडपट्टी पर्यटनापरस मुळाव्यान वेगळीं आसात.

प्रवासाची अपरंपरागत पद्दती वापरपी रशियन प्रवासी व्हिक्टर पिंचुक]] परत परत सकयल्या वर्गाचे प्रतिनिधी, आनी केन्ना केन्नाय समाजीक तळाक लेगीत रावपी सुवातींनी रावतालो आनी रात रावतालो. नेमा प्रमाण भिकारी लोकां वांगडा कांय काळ आडखळून रावपी, तांकां विरोध करिना आनी ताका हेरां परस उंच व्हरपी विशेषाधिकार नाशिल्ले, झोपडपट्टींतल्या लोकांकडल्यान आदर उक्तायता, नकारात्मकतायेचो उदय जावंक नासतना भावनांनी, आनी भेटेक लागून त्या अप्रिय उपरांतच्या रूचीची अशी याद लोकांक सोडना जी म्हत्वाची फोटो आनी व्हिडियो उपकरणां घेवन खुशाल पर्यटकांक भेट दिल्या उपरांत दिसूंक शकता.

व्यावहारीक उदाहरणां

इन्डोनेशियन राजधानी हांगाच्या बेघर लोकां कडेन प्रवाशाची वळख अशें वर्णन पुस्तकाच्या पानांचेर केलां:

“जर्जर कुशीच्या फाटल्यान एक सोडून दिल्लें अपूर्ण इमारत आसा: फकत आमकां जाय तें. दिसता थंय कोण तरी रावता. हांवें फोन केलो. तोंडार घुस्पागोंदळाची भावनेन एक इंडोनेशियन तरणाटो कुशीक आयलो. हांवें ताका चिन्नां घालून विचारलें, हांव भितर येवंक शकता काय कितें. ताणें दुसरे वटेनच्या धातूच्या गेटींतल्या गेटा कडेन बोट दाखयलें. तांणी तें उगडलें. एक जाण्टी बायल भायर आयली. “हांगा न्हिदूंक मेळटा?” - ताणें काळजान काळजीपूर्वक शिकून घेतिल्लें थळाव्या भाशेंतलें एक वाक्यांश सांगलें. जाण्टे बायलेन हांसून मान्य केलें. चार माळयेच्या मालक नाशिल्ल्या इमारतींत वण्टी नाशिल्लीं. सकयल्या माळ्याचो एक भाग घरबसल्या कम्युनाचो आशिल्लो, जाल्यार वयले माळे रिते आशिल्ले. त्या मनशान म्हाका दुसऱ्या माळ्यार व्हेलो, थंय काँक्रीटाच्या माळयेर डबल बेडांतली स्प्रिंग गादी पडली. लागीं हॉस्पिटलांत आनी दर्यादेगेर वापरतात तसो लांकडी लाऊंजर उबो आशिल्लो आनी ताचेर चीरांची रास आशिल्ली. “तुमी हाचे कडेन लिपोवंक शकतात” इंडोनेशियनान समजायलें आनी भायर सरलो. म्हाका दिल्ल्या जाग्यार आशिल्ल्या “फर्निचरांत” फकत दोन वर्णन केल्लीं वस्तू आसात; हांवें “बाल्कनी” लागीं पावलो (चार वटांनी आशिल्ले): सकयल, पयस कोयराची रास - निऑन लायटींनी झगमगपी म्हत्वाच्या हॉटेलांचीं इमारती."

उपरांत सुरबाया (इंडोनेशिया) हांगा:

«…बशींतल्यान भायर सरून हांवें सुमार शंबर मीटर चलून रातचो न्हिदेचो एक कोनसो स्नाइपराच्या दोळ्यांनी पळयलो. कंदीलांनी उजवाड घाल्लो मध्यान रातचो रस्तो. उजवे वटेन फुटपाथ अशें म्हण्टात त्या लांब छप्परा खाला घरबसल्या लोकांचो एक समाज आसा, तांणी म्हाका भारतीय मुंबय शारांतल्या आपल्या वांगड्यांची याद करून दिली. मात्सो चड चललो - कांयच योग्य ना. तरी... फाटीं वळून तो फाटीं वळलो. घडये आफ्रिकन आबोरिजिन ह्या लोकांचो मत्सर करतले: तांकां वीज आसा, जी सदांच ना आनी काळोख खंडांत सगळेकडेन मेळना. बल्बा सकयल बसून आशिल्ल्या दोगांय कडेन तो गेलो. आपल्या मूळ भाशेंतल्यान एका परकी मनशाचो प्रस्न आयकून जाण्ट्या मनशान नकारात्मक तकली हालयली आनी तोंडार असंतुश्ट भावनेन आपूण आयिल्ल्या सुवातेर परत वचपाक हावभाव करून सांगलें. विचित्र प्रतिक्रिया. सादारणपणान तिसऱ्या संवसारांतल्या देशांतले भिकारी अशी विनंती मेळ्ळ्यार खोशी जातात. खरेंच हो आजो हो बेघर लोकांचो “बॉस” अशें कोणे म्हणलें? हेरांक विचारतां. “वसणुकेच्या” निमाण्याच शेवटाक आनीक दोन आशिल्ले: एक मध्यम पिरायेचो मनीस जमनीर न्हिदिल्लो आनी ताचे कुशीक कानार कांकण घालून अज्ञात लिंगाचो तरणाटो पळयत आशिल्लो... टी.वी. ल्हान दूरचित्रवाणी रिसीव्हराची पॉवर कॉर्ड खंय तरी वयर गेली, घडये वीज खांब्यार. बारीकसाणेन पळयल्यार रस्त्यार पळोवपी मनीस दादलो थारलो. “हांगासर सगळें व्यापलां” ताणें हांसत समजायलें, “आनी कोनशांतलो रितो वाठार मोटारसायकल खातीर. थंय रावूं येता” हायवे पासून एक मीटर अंतराचेर आशिल्ल्या इमारतीच्या बंद डबल दाराच्या सकयल आशिल्ल्या थराक दाखोवन त्या मनशान जोडलें. विलासीपणाक पयस, बेघरांच्या मानकां प्रमाण लेगीत, पूण मध्यान रातीं पर्याय ना. सकारात्मकपणान तकली हालयत ताणें गलीचा मांडली आनी रोखडीच केन्ना केन्नाय वचपी गाडयांच्या “लोरी” कडेन न्हीद आयली.».

आनी हें चीनाच्या ग्वांगझू शारांत रात रावपा विशीं:

«…रेलिंग फाटल्यान बरो उजवाड आशिल्लो वाठार घेवन पुलाच्या सकयल्या खंडाचेर स्टेशनाचेर आवाजाच्या दिसांतल्यान तिगूय शांततायेन विसव घेतलो. व्हडलो, दिसपी मुके, फकत केन्ना केन्ना बुमबुम करतालो, दुसरो, मध्यम पिरायेचो घरबसलो मनीस, उदास आनी मौन आशिल्लो आनी धाकटो भावांक मात्सो वेगळो: तो अजून अवस्थेंत पावूंक नाशिल्लो. तांच्या कंपनींत रात सारपा विशीं ताका विचारलें. "कांय नजो!" - ताणें एक बोर्ड घालून जाप दिली आनी हांवें गलीचा पसरता तें पळोवन सोयऱ्याक सुचोवणी दिवपाचें थारायलें. वाटेर वचपी लोकांनी ह्या देखाव्याक कुशीक पळयलें आनी थांबनासतना मेघाच्या हवामानाक लागून फुडें वचत रावले. हांवें मेघां कडेन पळयलें हें लक्षांत येवन त्या मनशान तकली हालयली: “ना, पावस पडचो ना.” “सुरक्षीत रावपाक पांयतणां तकले सकयल दवरप बरें” ताणें स्पश्ट केलें, “ते ओडून व्हरतले.” “पूण म्हाका पोरणी पांयतणां आसात...” ताणें अजापीत जाप दिली. “तें मुद्दो न्हय” प्रशिक्षकान फुडें सांगलें, “एक भिकारी ल्हान भटक्या (हांगा जायते आसात) वयर येवन पयशे मागूं येता, आनी दिलो ना जाल्यार तो आपले पांयतणे धरून पळून वचतलो .” “तुमी दोनूय हातांनी बॅकपॅक धरून कंबला घालून स्वताक व्यापून दवरपाची गरज आसा” हांवें पट्टो हाताक कसो बांदलो तें पळोवन बेघर मनशान समजायलें. “बांदून दवरल्यार कसलोच फायदो जावचो ना, कापून उडोवंक शकता...” ताणें जोडलें. ह्या वेळार तातूंतल्या व्हडल्यान आवाज काडलो आनी म्हजो संवाददार ताचे कडेन गेलो».

गॅलरी आसा

अपूर्ण इमारतीचो दुसरो (रितो) माळो, घरबसल्या लोकांचो समाज. जकार्ता, इंडोनेशिया.
इंडोनेशियन बेघर कम्युनांत (जकार्ता, इंडोनेशिया) “शॉवर” हो रशियन प्रवासी व्हिक्टर पिंचुक हाणें तांचे वांगडा वापरिल्लो
रेल्वे स्टेशनाचेर रावपी एकलो, जाच्या सांगातांत रशियन प्रवासी रात सारतालो; चीनांतल्या ग्वांगझू शारांत