Wp/dzu/Jît-gúr

From Wikimedia Incubator

Jît gúr (jît-pún-gúr, huat im:にほんご), sĭ tsêk-tséng tsú-ièu ûi Jît-pún liêt-táu tsiĕⁿ tăi-huâ mîn-tsôk só sái-ēng kâi gúr-ngân, sĭ jît-pún kâi kuaⁿ-huang gúr-ngân. Khî gúr-ngân hĭ sôk ŭ tseⁿ-ngí, ŭ-jîn jīn-ûi khó uêh-jîp A-júr-thài gúr-hĭ, iā ŭ jît-pún hâk-tsiá jīn-ûi sĭ kou-lîp gúr-ngân hôk jît-pún gúr-hĭ.

日语（日本语，发音：にほんご），是一种主要为日本列岛上大和民族所使用其语言，是日本其官方语言。其语言系属有争议，有人认为可划入阿尔泰语系，也有日本学者认为是孤立语言或日本语系。

Jît-gúr hôk-tsâp kâi tsur-siá hĭ-thóng sĭ khî tsêk tuā têk-teng, khî tsur siá hĭ thóng pau kuat liéu jît gúr hàn jī( tăi to sièu kâi hàn jī iû ŭ im thâk kîp hùn thâk nŏ tséng liĕm huap), phêng kiá miâⁿ, phièn kiá miâⁿ saⁿ tséng bûn jī hĭ thóng, tâng sî iā khó íⁿ íⁿ jît gúr lô bé jŭr tsuán siá ûi la teng jī bó. Tŏ im ūn huang mīn, tûr liéu tshok im"っ" kah puât im"ん" guā, khai im tsat(opensyllable) gúr ngân kâi têk teng khiâng liêt, tshiáⁿ kŭ ŭ im phah(mora). Tŏ tăng im huang mīn, sôk i im kau tăng im(pitchaccent). Tŏ gúr sŭ huang mīn, kù tsúr iû tsú gúr, pin gúr, ùi gúr kâi sŭn sŭ kòu sêng, sôk i tsú pin ùi kat kòu, tshiáⁿ sĭ kŭ thòi piéu sèⁿ kâi uē tôi iu soiⁿ gúr ngân tsur tsêk. Tŏ hêng thài hâk(morphology) tsiĕⁿ, sôk i liêm tiêh gúr.

日语复杂其书写系统是其一大特征，其书写系统包括了日语汉字（大多数其汉字又有音读及训读两种念法）、平假名、片假名三种文字系统，同时也可以以日语罗马字转写为拉丁字母。在音韵方面，除了促音“っ”合拨音“ん”外，开音节（opensyllable）语言其特征强烈，且具有音拍（mora）。在重音方面，属于音高重音（pitchaccent）。在语序方面，句子由主语、宾语、谓语其顺序构成，属于主宾谓结构，且是具代表性其话题优先语言之一。在形态学（morphology）上，属于黏着语。

Tŏ gúr huĕ huang mīn, tûr liéu tsŭr kóu thuân lôh lâi kâi huâ gúr guā, huaⁿ ŭ tong kok thuân jîp kâi hàn jī sûr. Kŭrn lâi iû kak kok thuân jîp kâi guā lâi gúr kâi pí lī iā tôk tsiĕm tseng kia. Tŏ tùi jîn piéu hīn tsiĕⁿ, jît gúr hién tit kêk pù pièn huè, put tuaⁿ ŭ kháu gúr kah tsur mīn gúr kâi khu piêt, huaⁿ ŭ phóu thong kah tēⁿ tŏng, lâm úr ńńg, láu úr tsié téng kâi khu piêt, íⁿ kîp huat tât kâi kèng gúr thí hĭ. Jûr tŏ huang ngân kâi pŏu hūn, íⁿ jît pún tang pŏu kîp sai pŏu nŏ tsiá kan kâi tsha ĭ kà tuā. Tshúr guā, tùi i sit tshong tsiá, ŭ tùi èng jît gúr bûn huap kîp im ūn hĭ thóng kâi jît pún tshiú gúr tshûn tsăi.

在语汇方面，除了自古传落来其和语外，还有中国传入其汉字词。近来由各国传入其外来语其比例也逐渐增加。在对人表现上，日语显得极富变化，不单有口语合书面语其区别，还有普通合郑重、男与女、老与少等其区别，以及发达其敬语体系。而在方言其部份，以日本东部及西部两者间其差异较大。此外，对于失聪者，有对应日语文法及音韵系统其日本手语存在。